Wat ik leerde bij de thuiszorg

Deze zomer ben ik vakantiekracht bij de thuiszorg. Oh happy me! Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik niet meer precies weet waarom. Misschien omdat er in mijn contract iets stond met een bepaald uurloon wat me wel aantrekkelijk leek. Wat er niet in het contract stond was dat je heel erg langzaam moet kunnen werken (je wordt drie uur ingepland om een kamer van 8 m² schoon te maken), dat je veel soorten koekjes en thee moet lusten en vooral Heel Veel interesse moet hebben in de verhalen van de hulpbehoevende persoon in kwestie.

Maar goed. Wat ik de afgelopen weken leerde:
– Er bestaan mensen die hun schoonmaakmiddelen op kleur zetten.
– Er bestaan ook mensen die hun schoonmaakmiddelen op alfabet zetten. Echt waar.
– De zus van de dochter van oom van de buurvrouw van de neef van de broer van de mevrouw waar ik moest schoonmaken is laatst naar de Jumbo gegaan en daar waren dus gewoon de aardbeien op. Echt tss. Gewoon belachelijk.
– Oudere mensen voelen vaak erg de behoefte om hun hele familiegeschiedenis met mij te delen.
– Oudere mensen hebben niet zoveel meer te doen (denk ik) en dus weten ze ALLES over IEDEREEN uit de buurt. ‘Ja, kijk, nu doet ze (het meisje van de overburen) de schoenen uit voor ze naar binnen gaat, dat moet in dat huis. Maar ik denk dat ze zo weer weggaat, want hun tante komt altijd langs op woensdag. Normaal is ze er al rond half elf, ik vraag me af waar ze blijft.’ ‘Oh, spreekt u ze vaak?’ ‘Nee, nooit eigenlijk.’
– Ik praat te zacht en te snel volgens de gemiddelde 70+-er.
– Oudere mensen willen vaak dat ik hun leeftijd schat. Tot nu toe heb ik ze allemaal ouder geschat dan ze waren. Vonden ze niet heel leuk (SORRY, tussen de 70 en de 90 maak ik eigenlijk niet echt meer een verschil).
– Er bestaat allesreiniger in neonroze, neongeel, neongroen en neonblauw. Ik denk vaker ‘hee, dat zou een leuke nagellakkleur zijn’ dan ‘oh, natuurlijk, dit moet je voor _______ (naar keuze in te vullen) gebruiken’.
– Van 6 uur lang schoonmaken kun je echt spierpijn krijgen.
– Maximaal 14 minuten* pauze betekent doorgaans minimaal een half uur pauze (‘Wil je niet nog een koekje? Echt niet, écht niet?’).
– Hoewel je zou denken dat ze daar wel rekening mee zouden houden met alle dementerende aanwezigen; in bejaardentehuizen kun je wel degelijk verdwalen.
– Oude mensen houden niet zo van de deur op slot doen als ze van het toilet gebruikmaken (voor beide partijen zeeeeer genaaaant).

Verder valt het best mee en zijn de oude mensen soms ook best lief. En ik word hopelijk heel rijk (en daarna gelijk weer arm, het harde studentenleven).

* ‘Meneer de leidinggevende, waarom 14 en niet gewoon 15?’ ‘Omdat je die ene minuut gebruikt om te lopen van en naar de plek waar je de pauze gaat houden.’ UUUH OK.

Advertenties

10 thoughts on “Wat ik leerde bij de thuiszorg

  1. ellen

    Ahw dat zou echt niks voor mij zijn he, een vriendin van me doet het ook. Ze moet echt alles met die oudjes doen, douchen, verzorgen, eten geven etc. Brr, respect hoor! haha

  2. lauradenkt

    Nou, dan heb je eigenlijk wel geluk dan je zo langzaam mag schoonmaken, want in bejaardentehuizen zelf moet je er als een razende doorheen! En ik vond het praten met die mensen eigenlijk altijd wel leuk :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s